Χαραμάδες

Η τοποθεσία του παραθύρου άλλαξε..Τα ανοίγματα ανάμεσα στα κάγκελα του,όμως,δεν φάρδυναν.
Η μόνη διαφορά,από τότε,είναι η θέα που τώρα αντικρίζω..
Ένα πάρκο!
Με πολλά δέντρα κι παιχνίδια αλλά κ'αυτό το περιφράζουν κάγκελα.
Μικρές αθώες ψυχές είναι χαρούμενες παίζοντας.
Ακόμα δεν γνωρίζουν τίποτε για τον αληθινό κόσμο.
Είναι ήρεμες!
Κάποτε όλοι ήμασταν στη θέση αυτών.
Τότε ήταν καλύτερα από τώρα.
Τώρα συνεχίζω να τις χαζεύω ανάμεσα από τις μικρές χαραμάδες του παραθύρου.
Ούτε τον ήλιο δεν μπορώ να αντικρίσω πια!

όπως πρώτα...

οι έγχρωμες νότες πάλλονται στην ατμόσφαιρα
  ταράζουν την ησυχία
η φλόγα χορεύει στο μυστικό ρυθμό του τραγουδιού
  παίρνει αλλόκοτες μορφές

το κρασί έχει την ίδια απροσδιόριστη γεύση
  η οξύτητα κυριαρχεί
όπως πρώτα...

η σελήνη παίζει κρυφτό με τ'αστρα
περίεργες συναστρίες
ο ιδιόρρυθμος αγέρας ταράζεται,κ'αυτός
μαγεύτηκε απ'τα άστρα
τα ξερά δέντρα κοντεύουν να αγγίξουν τη σελήνη
θα την τρυπήσουν
όπως πρώτα...

καχυποψία,φόβος,προσμονή,περιέργεια
όλα όπως πρώτα...

...

"Αλλά σαν όνειρο λίγο κρατά η ακριβή μας νιότη
και τα πικρά και άσχημα γηρατειά γοργά
πάνω από το κεφάλι μας κρεμιούνται μισητά
και περιφρονημένα,π' αγνώριστο τον άνθρωπο τον κάνουν
τυλίγοντάς τον και τα μάτια του και το μυαλό του θαμπώνουν."